Ni hao liebe menschen! Wo siguan Songpan.

Ik ben nu al 34 dagen weg. Dat is toch onvoorstelbaar of niet?? Ik ben nu al voor de 3e keer in de traffic inn. En het blijft een fijne plek! Ze staan hier altijd voor je klaar en spreken onwijs goed engels. Ze zijn een intern lekker aan het pesten door hem te testen met zijn engels. Ze deden alsof ze engelse touristen waren en vroegen hem naar tibet xD not fair. Ik zit hier te zweten achter mijn pc'tje. Het is denk ik wel 35 graden en geen zuchtje wind te bekennen! pfff.. Over twee dagen, dus de 10e vertrek ik naar een nieuwe plaats met de trein: naar Giuyang. Ik verwacht dat dat net zo'n grote stad is als Chengdu, omdat het ook de hoofdstad van een provincie (Guizhou). Dan wil ik naar Weining en de hanguoshu watervallen en en en.. ok. Laat me eerst maar eens bij het treinsstation zien te komen, want dat is aan de andere kant van de stad...

Vrijdag de 29e ging ik met een volgepakte dagrugzak (er kon echt niks meer bij) op weg naar het busstation aan de andere kant van Chengdu. Het was echt best ver weg: 30 minuten met de minibus. Een vrouw ging me daar 'helpen' om een ticket te krijgen naar Songpan.. die waren de vorige dag al uitverkocht. Zucht, ik zag mijn hele trip al weer in de soep vallen. Ze probeerde me naar een andere stad te sturen met als tussenstop Songpan.Dat zag ik helemaal niet zitten en dat was ook niet waarvoor ik getekend had natuurlijk. Net toen ik de Trafic Inn aan het bellen was, had de helper een ticket kunnen regelen van iemand die er niet meer heen wou. Pffew, nice! Toen ik eenmaal in de bus zat durfde ik niet meer uit te stappen om naar de plee te gaan xD Dat werd 2,5 uur billenknijpen :P PS. de smerigste wc ooit. Het was bijne geen wc te noemen: een goot met een muurtje eromheen zonder een deur, dus ik heb de achterste maar genomen, want dan loopt niet iedereen naar je te kijken om bij hun wc te komen.Maargoed.. Na 5 uur ofzo werd het landschap echt supermooi: bergen en we reden al heel de tijd langs de rivier. De tunnels zijn niet verlicht best eng. Op het einde zag ik wat vrouwen in traditionele kleding, blauwe lucht en ZON! Haha, want hoe warm het hier ook is, er zijn altijd wolken.. Op de weg naar Songpan reden we ook langs veel dorpjes. Vanuit de bus kon je gewoon al een deel van het dagelijks leven van de mensen zien: mensen die wassen, mensen die hun tanden poetsen, mensen die fruit verkopen :) wel leuk. Toen we in Songpan waren, liet ik de gegevens zien die ikhad gekregen van het hotel, de paardenman zou me op komen halen. De buschaufeur duwde alleen zijn oog dicht met zijn vinger.. OK?! Maar al snel snapte ik hem. Toen ik zat te wachten in de hal kwam er een man op me af lopen met een pet scheef op zijn kop, mooie bruine tandjes en 1 apart oog. Hij sprak goed engels en was heel vriendelijk. Ik volgde hem en luisterde. Om 9 uur moest ik de volgende ochtend in zijn office staan. Nadat hij mijn dorm-room met 4 bedden gewzen had, ben ik de 'stad' in gegaan voor vanalles. Lekkere moslimchocokoekjes gevonden. Ik denk dat ik de omzet daar flink verhoogd heb :) De stad was voor mij echt geweldig. Het is een mix van chinees, tibetaans en moslims. Er lopen veel kindjes rond die hallo zeggen. Ik kwam ook een geitenboer tegen en toen hij op me af kwam heb ik een foto gemaakt en hij zei: pingguo. Dus heb ik hem een appel gegeven.Ook kwam een traditioneel gekleed meisje met kind naar me toe, maar ik snapte niet wat ze van me wou.. ik vroeg haar of ik een foto mocht maken, en toen zei ze gewoon nee! Dat terwijl ik wss al op meer dan 20 foto's sta :( zonder gevraagd te zijn.. Maargoed, het was een leuke wandeling! Opde terugweg van mijn avondeten kwam ik een Canadees tegen: nogal een nerveus persoontje met allerlei tics, maar hij heeft interresante (hoe schrijf je dat woord toch?) theorieen en is aardig!

Zaterdag: vandaag ging ik eindelijk rijden! Op de frisse ochtend stond er bij the office al een hele stoet klaar. Een deel ervan zou onze groep worden: 4 touristen + 4 guides en 8 paarden. Dat leek misschien een groot aantal guides, maar dat viel nog tegen hoor! We gingen bijna gelijk de heuvels en later de bergen in. Ik had vaak wel medelijden met mijn tinie-ponie: het was een bruine merrie: Homa, de kleinste van het stel. In het begin werd ik voorgesteld aan de rest van de groep, 3 chinezen: Sarah, Jimmy en nog een vriend van hen, maar ik kon de naam niet onthouden ;V Sarah was eigenlijk super iritant, want ze had nog nooit gereden (en dan ga je gelijk 3 dagen achter elkaar? :/) en ze bleef maar schreeuwen als het paard 'iets harder ging. We gingen al niet harder dan draf haha. De zadels zaten verborgen onder al de bagage die we nodig hadden voor het kamp. Onderweg daarnaartoe moesten we een keer afstappen en lopen (downhill). Soms begonnen de guides (3 jongere en 1 oudere) ineens te zingen.. het is meer een soort neurieen dat tibetaanse gezang, maar het was heel rustgevend. Bij de 2e tussenstop merkte ik dat mijn armen helemaal rood waren geworden. Ik kon alleen niet bij mijn zonnenbran, want mijn tas was op de rug van Homa vastgebonden. Die avond kwam ik erachter dat het niet alleen mijn armen waren.. mijn borst, neus, hoofd, nek.. helemaal verbrand :P De weg naar het kamp was best lang, maar ook ontzettend mooi! Het kamp zelf lag op een superplek midden tussen de bergen, maar het was ook een enorme vuilnisbelt. Beeetje jammer. De paarden werden gewoon losgelaten met een bel om hun nek de wc was ergens in de bosjes. Toen gingen de jongens het kamp opzetten en de oudere, de kok, het eten voorbereiden op een kampvuurtje. Gelukkig was het eten allemaal vegetarisch!! Ik vodn het best wel iritant dat ik niet wist wat ik moest doen en of ik kon helpen, terwijl zij aan het zwoegen waren.. Die avond zou een lange worden, omdat ik me niet echt helemaal thuis voelde in het gezelschap. Ik was de enige die geen chinees sprak en soms dacht ik te merken dat ze het over mij hadden en om me lachten. Ook had ik het erg koud: van verbranden naar verkleumen in een dag. Toen de guides besloten dat het tijd was om te gaan slapen kroop ik met tibetan-coat en al mijn stokken-tent in.

De volgende ochtend werd ik om 6 uur wakker. Het vuur was alweer aan en we kregen lekkere gefrituurde broodjes en gezoutte aardappel met (wat ik denk ) een soort van courgette. Njam!! Het regende die ochtend en als het niet zou stoppen hadden we weer terug gemoeten en had ik heel ice mountain niet gezien :( Ik had een trui moeten lenen van de vriend, omdat het nogsteeds super koud was. De ponies werden opgezadeld en alle drie waren ze bang voor 1 paard :P een mooie schimmel met een fijn temperament, daar had ik nou graag op gezeten! De weg naar Ice mointain was een hele mooie tocht met uitzicht op tibetaanse dorpjes en watervallen. De paarden werden helling op wel iets te veel opgejaagd vond ik.Het laatste stuk sneeuwde het ineens, onwijs vet gezicht die sneeuw in het midden van de zomer. Homa had het er zwaar mee, al was ze wel de snelste als het om klimmen gaat. Boven op de berg probeerde ik een guide nog bij te benen nij een korte wandeling, maar mijn adem schoot te kort door een tekort aan zuurstof. De stijle weg terug moesten we, heel begrijpelijk, achter de beestjes aanlopen. We mochten de paarden weer op en we stopten om pijiao te kopen. Dat had ik gisteren voorgesteld: leek me wel gepast om een kampvuurtje. Maar er was geen bier, dus schoten 2 can de guides ergens naartoe.. god weet waar om aan alcohol te komen. Ik was ineens kapot toen we weer bij het kamp aankwamen. Het avondeten was weer heerlijk en de drank was er zelfs nog voor het eten! De wijn die mij getrakteerd werd was eigenlijk meer een klein flesje kruidige likeur. De vriend vd 2 chinezen stond erop dat ik een flesje leegdronk. Dat kwam omdat hij zich wou bewijzen dat hij meer kon drinken ofzo :P hij eindigde in slaap op een zak hooi :P Er werd namelijk flink wat afgeproost: Ganbei! Het werd een gezellige avond deze keer en de tijd vloog. Weer een paar bevindingen gedaan over china. Je kan hier eigenlijk jezelf neit zijn: als je niet constant praat er niet uitziet als iedereen anders dan wordt je zo'n beetje uit society gekickt.. ik had al eerder gehoord van meggie dat chinezen niet met stiltes om kunnen gaan en dat merk ik ook steeds. Het was die avond wel koud in mijn tentje want ik kon mijn moderige broek niet aanhouden :(

Maandag deed alles pijn :P mijn kont, mijn teen, mijn verbrandde plekken.. :P Ik werd wakker van een grappig geluid, bleek het de ezel te zijn. De kok bleef maar aandringen om veel te eten. Uiteindelijk maar 2 bakjes kool op. Het was tijd om ons kampje te verlaten. We dachten dat we onze rommmel wel mee konden nemen op de paarden. Maar het spul werd gewoon op het vuur gegooid xD Ik heb op de terugweg erg genoten van de korte sprintjes met Homa. Maar dat was alleen mogelijk, omdat een vriendelijke guide me op zijn muilezel achterna zat :P We maakten een stop om een buddhistische tempel te bezoeken. Het was een beetje een vreemde gewaarwording met Jimmy en Suzan erbij. Het was wel een mooie tempel hoor, met monniken en zo. Maar de laatsten waren meer bezig met fotos van zichzelf en hun mobieltjes.. We bedankten de guides voor alles en later zou ik ze nog een paar keer tegenkomen in Songpan. Bij terugkomst in het hotel was de vrouw vergeten dat ik voor die avond ook had betaald. Ze bleef maar vragen: Money? Money? Ik dacht ja daaag, ik ga je echt niet nog een betalen. Knipoog werd erbij gehaald en toen geloofde ze me pas. Mijn bus naar Chengdu zou om 6 uur gaan. Dus ik moest weeer vroeg naar bed, maar ik heb weinig geslapen, door mijn roomies. Toen ik blind naar het toilet ging ging een of andere israelier ineens tegen me aanpraten.. mens xD

OOOOh mijn god, de diinsdag: was een dieptepunt was dat zeg!!! Vandaag ben ik om vijf uur opgestaan om om 6 uur de bus te pakken. Het eerste deel van de reis verliep heel erg soepel! Ik vond het wel een beetje jammer om Songpan te verlaten.. het heeft toch een beetje mijn hart veroverd. Zo'n schattig stadje in de bergen kom ik wss niet meer tegen. Ik zat naast een oud moslim-vrouwtje in de bus, die hier trouwens heel anders zijn dan thuis!! Ze lijken meer op tibetaanse.

Okee ,ondertussen krijg ik overal kramp van het scrhijven, en ik heb geen idee of dit allemaal wel intersant is voor jullie, maargoed.

Achter me zat een vies, om de seconde rochelende vrouw. Ze was echt misselijkmakend. Ik had voor de hele reis (6 uur) wat brood en een flesje water meegenomen. Dat had voldaan als... we niet 9 uu rin de file hadden gestaan. Het was echt vreselijk. Mijn blaar deed pijn, ik moest naar de wc, maar er waren geen goede bosjes aan de kant, de airco ging om de havenklap uit omdat we dan stopten met rijden en het was zon 30 graden, mijn water was ook op, mijn arse begon pijn te doen :P Mijn frustratie over stilstaan en de Chinese file en gebrek aan informatie werd steeds groter. Toen we zon7 uur in de file hadden gestaan, begon er eindelijk iemand tegen me te praten in het engels. Diegene was gelukkig best vriendelijk en heeft ook wat te drinken voor me gehaald. Vanaf dat moment was eht nog 2 uur naar Chengdu. Chinese files zijn vaag: de mensen snappen niet dat ze niet zomaar stil kunnen gaan staan en dat ze moeten rijden als dat kan. Het was een weg met 1 rijbaan in onze richting en dan moesten de mensen die wel wilden rijden over de andere strook (vd tegenliggers ) heen om in te halen... ik kan er nog zo boos om worden :P het had allemaal zo veel sneller kunnen gaan. Toen heb ik nog een uur in de taxi gezeten nadat ik op een pikkedonker station aankwam. De chaufeur was wel grappig en was een beetje druk. Nu heb ik lekker een singleroom in de Inn geregeld en ik heb het weer naar mijn zin!

Lieve groetjessssssss en tot snel hopelijk in guiyang kkk