Hoi darlinks!

Het is alweer een poosje geleden dat ik wat gepend heb. Maar ik heb niet stil gezeten. Vrijdag 10 juni heb ik uitgechecktvan de Traffic Inn. Nu begon het reizen pas echt, omdat ik niet binnen een week weer terug zou zijn in Chengdu. Zonder veel gepland te hebben had ik een treinticket gekocht voor naar Guiyang(in de provincie Guizhou). Ik was hier best wel een beetje zenuwachtig over na de ramp met de bus :P can you blame me? Ik begon al goed toen ik naar de metro liep in Chengdu en ik erachter kwam dat ik mijn grote voorraad eten was vergeten :P Dus weer terug. Op de weg terug kwam ik er eindelijk!! achter wat het probleem is met mijn rugzak. De heupbanden, die het meeste van mijn 18 kg zware tas op moeten vangen, zaten onder mijn heupen. Nu gaat het veel beter met mijn tas : ) Het metrostelsel is inderdaad geweldige manier van reizen binnen een stad (ja mensen, ik was nog nooit met de metro geweest hihi). De trein was een slaaptrein en ik had bijna het luxste (is dat een woord?) bed, ghehe. Hier ontmoette ik een chinees die zich ervan af probeerde te maken met: 'i know only a little english'. Ik dacht: jaja, dat heb ik meer gehoord. Hij bleek zich best goed verstaanbaar te kunnen maken en hij was ook nog eens aardig! Hij had alleen nog nooit geoefend met spreken, wat een veelvoorkomend probleem is hier. Mr. Su Chang Yen wil ooit nog eens naar italie, maar alleen voor de auto's. Venetie kent hij niet :P

De volgende ochtend kwam ik aan in Guiyang. Ik heb het niet zo op grote steden, dus ik was niet van plan om hier een dag te verspillen van mijn o zo kostbare tijd ^^ Van het (enorme) treinstation moest ik naar het (nog grotere) busstation zien te komen. De taxis weigerden weer dienst, dus heb ik een kwartier in een stampvolle stadsbus gestaan met mijn enorme pack, waarmee ik iedereen aanviel.. niet zo fijn dus. Met moeite kocht ik een kaartje voor Anshun: een kleinere stad met toegang tot verschillende touristische attracties. Op dit kaartje stond 21:00.. okeeeeeh. Dat was vaag: de busstations gaan doorgaans dicht om 7 uur en bussen naar Anshun gingen elk half uur :/ Na een poosje te twijfelen heb ik mijn twijfels gedeeld met een aardige Chinese man. Hij snapte er ook niks van, maar deed wel navraag voor me. Bleek dat mijn bus om 9 uur was (15 minuten!!). Thank god voor die man :) Om +-10 uur was ik in Anshun en die stad beviel me gelijk al eigenlijk, echt een stad waar je niet kunt verdwalen hahaha. Goed voor mij dus. Alleen hier had mijn LP(lonely planet, jeweet) het voor het eerst fout (zou nog wel meer voorkomen..). Het hotel dat aangeprijst stond als de beste, bestond al niet meer. Voor 148 yuan per nacht zat ik toen in een business hotel (die kamers zijn meestal wel neat trouwens). Op de grote main-kruising in de stad is een grote supermarkt, ondergronds, supergrappig. Ik sloeg eten in voor als ik geen avondeten kon vinden. Dat was indd lastig hier, maar ik vond toch wat aardigs waar je gewoon kan aanwijzen wat je wilt en dan wokken ze het voor je.

De volgende dag ging ik naar de Huangguoshu watervallen. Eindelijk eens vlekkeloos in een bus gekomen. Ik had een leuk uitzicht in mijn frontseat :) De weg lijkt hier soms ineens op te houden en over te gaan in zand, maaar de driver leek er geen moeite mee te hebben. Hij stopte bij een grote parkeerplaats in the middle of nowhere. Geen waterval te zien. Ik voelde de bui alweer hangen. Eerst maar een ticket kopen: Y90(lekker overalhalve prijsdankzij mijn 'studenten'kaart ghehe). Ik kon nergens een voetpad vinden. Bij de kaart werd ik aangevlogen door een taxichaufeur.. daar en daar en daarheen, voor maar Y100.. Dat leek me een beetje duur. Een ander werd erbij gehaald en nu was het ineens Y50, dat klonk redelijk voor een halve dag rondgereden worden. De ander sprak een beetje engels, maar ik had geen zin om aardig tegen hem te doen ghehe. De eerste stop was een 'birdshow' (veel pauwen in een parkje xD) en de doupoutang-waterval. Bij deze waterval was het al best heel druk, dus ik dacht dat het de mainattraction was. Het was best een mooi plaatje. De Chinezen doen echt achterlijk bij de watervallen btw. De tweede stop was een park om een stenen natuurbrug heen gebouwd. Ook dit was best wel weer mooi, met een dikke rivier en een grot en de brug dan, maar je liep(vooral in het begin) in een rijtje. Stop 3 waren de grootste watervallen. Hier heb ik snel de ander afgeschud voordat hij meer vragen ging stellen, want ik had gelogen dat ik een student in Guiyang was :P (dat moest want ik hoorde de twijfel in zijn stem en afkeur en was bang dat hij me zou verlinken) Het leukste aan de waterval zelf was dat je erachterlangs kon lopen ineen soort van grot en dan zag je het water vallen van heel dicht bij: best impressive! Ik denk dat het mooier had kunnen zijn als het niet zo bewolkt/mistig was. 's Avonds ben ik met wat eten van de straat in een parkje gaan zitten waar de kinderen altijd spelen. Ik kreeg nog wat eten aangeboden van een meisje naast me. Een half uurtje later was er een zanger die zijn spul aan et verkopen was, klonk nog best goed. Toen ik erheen ging om te kijken stond er lpots een 'klein' meisje naast me, die engels moest oefenen van haar moeder ^^ Maar ze was best lief en bleek niet zo klein te zijn: 11 jaar.. zo moeilijk dat schatten.Mijn tel nr gegeven en 1 foto gemaakt :P

De dag erna heb ik een break genomen, omdat ik uit moest zoeken hoe ik naar Weinig kon komen.Ik hoopte heel erg dat het long-distance station (om de hoek) gewoon een directe bus had. Alles wat ik daar hoorde was: Meiyo (nee). JAMMERRR. In de LP stond btw dat Weining vanaf Anshun wel bereikbaar was met de bus.. faal. Onderweg naar het CITS, China International Tourism Sentre ofzo, heb ik veels te veel eten gekocht, wat ik zeker voor de helft opgeschranst heb. Daar hoorde ik dat ik met de trein naar Liupanshui moest en daarvandaan naar Weining kon. Die middag een kaartje gekocht voor 6 uur.

Pff, het was heel vroeg deze ochtend: 4 uur op. Beneden in de lobby was alles donker (doh, stom) en er lag een bewaker te slapen op de bank xD Ik maakte hem na enige twijfel wakker (was bang dat hij me zou aanvliegen:P) Hij schrok indd wakker, maar hij bleek heel aardig en behulpzaam. Met zijn slaperige kop ging hij proberen te bellen.. dit lukte niet echt. Hij haalde een receptiemeisje en een schoonmaker erbij en die keken allebei niet echt heel blij (understatement). Bij het station was het rustig. Een gate werd geoepend en er werden dingen omgeroepen, maar het was niet mijn gate en zover ik kon horen niet mijn trein die omgeroepen werd. Na een poosje kwam een meisje achte rme staan en keek naar mijn ticket. Ze zei dat ik wel moest gaan! Paniek, snel rennen naar mijn trein, mijn pack in het rek gegooid. Off we go. Op liupanshui kon ik easilly een ticket voor Weining kopen. In deze trein zat ik bij een oude police-officer, die probeerde een praatje te maken. Hij gebruikte daarbij een ziekelijke vermoeid uitziende scholier, die er niet echt blij mee was :P Ik vond het wel amusant! Weining bleek alweer gegroeid te zijn tot meer dan een dorpje en ik had alle hulp nodig om bij een hotel aan te komen. Ff gechilld en toen gegeten bij een wijs-wat-aan-en-wij-koken-het-restaurant. Was super lekker! Maar die nacht heb ik wel meer dan eens op het toilet gezeten. Op de weg terug klampte een chinees studentje me aan. Ze was iritant en vertelde me dat het Caohai meer erg vies was en eigenlijk niet de moeite. Dat bepaal ik zelf wel!

De volgende dag ging ik op weg om het beroemde meer te zien. Toen me verteld was dat ik er was, kon ik nog helemaal niks zien. Ook niet waar het ongeveer moest zijn. Kortom het was alleen bereikbaar met een duwbootje (soort van gondel). Ik had verwacht dat de gondeliers op touristen af zouden komen als taximotors, maar de tijden zijn veranderd! Het is allang geen Y100 meer voor een rondje meer (LP.. ;)) Ik snapte niet hoe het werkte, de gondeliers zaten allemaal onder een boom te wachten..op.. ja op wat? Toen sprak ik na een poosje maar iemand aan die me aan de hand meenam als een baby :P zo voelde ik me ook ghe. Je moest of 120 of 240 of 360 betalen bij een kantoortje afhankelijk van de lengte vd rit. Ik heb 120 betaald en later handje contantje nog eens 100 om de hele route (normaal dus 360) te krijgen. Het was superrelaxed en rustig op het meer. Het meer is niet vies bitch! Dat is nou natuur! Het is ondiep en er groeien allerlei planten in en zweven allerlei insecten boven als dat is wat ze bedoelde.. Na mijn tochtje ben ik nog wat gaan lopen door de heuvels. Het was gloedheet, maar wel heel mooi! Ik moest snel terug want de volgende dag wilde ik sowieso weer verder en een ticket moest gekocht worden. Die avond kreeg ik ook een telefoontje van het thuisfront, wat altijd leuk is! Papa en mama zijn weer thuis van Turkije en Ralf is geslaagd!!! Hihi, ik ben zo blij voor hem :)

Oef, daar ging mijn tweede nacht slaap. Snipverkouden geworden gisteren (prob van de airco). Lekker gratis ontbijt van mijn hotel op. Toen met mijn ticket voor Guiyang om 8 uur naar het busstation. Hij zou vetrekken om 9 uur, de reis zou +-7 uur duren en dan had ik nog tijd om met een andere bus +-3 uur naar Kaili te reizen. Kaili is bekend om zijn mooie omgeving met verschillende dorpjes met minderheden, maar ik heb wss geen tijd om deze te bezoeken en ik verwacht dat ze nu al zover getouristiseerd zijn dat er niks meer aan is. Anyway, ik zat nog geen minuut op het station of ik werd aangesproken door een man die ik gisteren had ontmoet. Hij liet zijn amerikaanse-vlag-tatoeage op zijn buik zien en vroeg om mijn nr. Maar toen was ik snel gevlucht met het excuus 'wo ting bu dong' (ik begrijp het niet). Nu stond hij voor me met pen en papier. Achteloos en naief schreef ik mijn 06 op.. Ik weet niet waarom ik dat in godsnaam heb gedaan. Hij snapte gelukkig niet dat het mijn nederlandse nr was en het lukte niet om me te bellen. Misschien begrijpt hij het een dezer dagen en wordt ik gebeld door die freak. Ik ging wat eten kopen en hij stalkte me en betaalde ervoor. Ik was bang dat ik mijn bus zou missen, dus ik wou steeds opstaan, maar hij bleef zeggen dat ik nog wel ff kon blijven zitten (niet met zoveel woorden). Ik stond om half 9 toch maar op want chinese bussen vertrekken nogweleens eerder dan gepland. Hij nam mijn handbagage, dus ik moest hem goed in de gaten houden. Eenmaal in de bus (pfew), bleef hij wachten. De man die iedereen naar de bus riep, kwam naar me toe en gad me een briefje met 'take care. trickter.'. Ergens in mijn achterhoofd wist ik dat ook, maar waarom had ik dan mijn nr gegeven? Toen de bus wegreed rende hij achter de bus aan te zwaaien. De reis ging best soepeltjes, maar ik was heel moe. De eerste wc die we tegenkwamen trouwens haha.. dat was echt erg. Het was een soort stal met 2 gaten erin gegraven. Geen muurtje niets. Iedereen die stond te wachten kon zo je kont in kijken xD Achja. In Guiyang heb ik me laten helpen door een bagagedrager die me de weg wees op het grote station. Het was al 4 uur/ half 5 en ik was kapot. Toen moest ik nog 3 uur in de bus naar Kaili. Ik had Kaili iets anders verwacht en had er gisteravond even allemaal geen zin meer in.. Vooral ook toen de LP het weer! verkeerd had en mijn budgethotel weer in een businesshotel veranderd bleek te zijn. Nu zit ik hier voor Y188 per nacht. Het duurste hotel dat ik tot nu toe heb gehad.

Maaaar zoals jullie merken heb ik hier wel inet en de kamer is heel mooi. Morgen wil ik eigenlijk weer doortrekken om richting Guillin en Yangshuo te gaan. Hier heb ik eerst wat twijfels over gehad omdat er ernstige overstromingen zijn geweest in de provincie waar ik nu zit. Alleen het is heel onduidelijk voor mij waar die precies waren. Hier in Kaili heb ik er helemaal geen last van. Nou liefies, ik moet weer verder met plannen. Ik kan het niet langer uitstellen :/

Dikke kus!